Kim jest konsument?

Zaczynając sprzedaż w internecie warto poznać podstawowe pojęcia dotyczące uregulowań prawnych. Przecież żaden sprzedawca nie chce mieć kłopotów prawnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Podstawową kwestią dla klasyfikacji rodzaju sprzedaży i dalszego rozwoju sytuacji między sprzedającym, a kupującym jest zdefiniowanie pojęcia konsument.

konsument-w-internecie

 

Europejskie, a zatem także polskie, prawo chroni osobę kupującą, która nie jest w danej czynności specjalistą. Polskie określenie osoby zwanej konsumentem zostało wzięte z prawa europejskiego, a dokładniej z dyrektywy unijnej. Obecnie obowiązującą dyrektywą w tym zakresie jest ta z 25 października 2011r., która nie zmieniła jednak omawianego pojęcia w taki sposób, aby konieczna była zmiana artykułu 22¹ kodeksu cywilnego. Konsumentem jest, zatem osoba dokonująca czynności niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością zawodową lub gospodarczą. Wspomniana wyżej dyrektywa zezwala na rozszerzenie tej definicji (akta prawne tego typu nie obowiązują obywateli państw członkowskich UE bezpośrednio -wymagają implementacji) nie na inne osoby prawne jak organizacje pozarządowe. Uregulowania te dotyczą zatem transakcji pojedynczo zawodowo kwalifikowanych (przedsiębiorca – konsument).

W Polsce odróżnienie klienta konsumenckiego od profesjonalnego, działającego w ramach swojej działalności gospodarczej lub zawodowej, zaczyna się (i właściwie w wielu przypadkach kończy) od wyboru dokumentu potwierdzającego zakup. Przyjęło się w polskim obrocie gospodarczym, że konsument kupuje dany produkt dostając paragon fiskalny. Nie podaje przy tej okazji swoich danych w postaci imienia, nazwiska (nazwy firmy), adresu oraz Numeru Identyfikacji Podatkowej (NIP). Te rozróżnienie bardzo pomaga wszystkim w kwalifikacji danej czynności . Pytanie tylko czy ostatecznie rozstrzyga o kwestii bycia konsumentem czy nie, ponieważ wiele osób, aby odliczyć sobie podatek VAT (ewentualnie nawet wrzucić w koszty prowadzonej działalności gospodarczej) kupuje na firmę towary zupełnie niezwiązane ze swoją aktywnością zawodową czy gospodarczą. Niektóre sklepy wręcz obsługują wyłącznie osoby prowadzące działalność gospodarczą nie wpadając w ten sposób w ustawę z dnia 27 lipca 2002r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 141 poz. 1176). Dla potrzeb rozważań sprzedaży internetowej, w czasie której nie mamy do czynienia z kontaktem osobistym należy przyjąć, że kupujący podający NIP oraz żądający wystawienia faktury za kupiony przedmiot jest wyłączony z uregulowań konsumenckich. Pozbawia się tym samym mnóstwa udogodnień, o których wspomnę w następnych artykułach, jednakże uzyskuje pewne możliwości finansowe, które nie są w zasięgu konsumenta.

Warto też na zakończenie pamiętać, że kupujący będący osobą prowadzącą działalność gospodarczą lub zawodową nie jest pozbawiony ochrony w przypadku niezgodności towaru z opisem lub wad (także prawnych), które wyjdą na jaw czasie właściwego użytkowania kupionej rzeczy. Rękojmia (uregulowana w art. 556-576 kodeksu cywilnego) przestała być, co prawda instytucją prawną dla ogółu transakcji sprzedaży, pozostała nią jednak dla transakcji podwójnie kwalifikowanych (przedsiębiorca – przedsiębiorca).